บ่อยครั้งเคยสงสัยว่า
ทำไมเราถึงเลือกที่จะบอก..รัก..คนหนึ่ง
ในขณะที่อีกคนกับบอกแค่ว่า..รู้สึกดีๆ..
.......................................................
ใครคนหนึ่ง...เคยบอกไว้ว่า
ความรู้สึกดีๆ มันมีอณูที่เล็กกว่า ความรัก
มันสามารถแทรกซึมผ่านช่องว่างของหัวใจ.
.....เติมเต็มสิ่งที่ขาดหายได้............

มันคล้ายกับ เมล็ดพันธุ์เล็กๆของ ความรัก
รดน้ำพรวนดิน ใส่ปุ๋ย ให้แสงแดดที่พอเหมาะ
เอาใจใส่ ดูแล ทะนุถนอม สักวันเมล็ดพันธุ์นั้น
..จะเติบใหญ่กลายเป็น"ต้นไม้แห่งความรัก"..

มันเป็นความรู้สึกที่มากกว่าชอบแต่ไม่ใช่รัก
และมีแนวโน้มว่าจะพัฒนาต่อไป.................

............................................................
ในขณะเดียวกัน....
เรารักใครหนึ่งคนอยู่แล้ว แต่กับรู้สึกดีๆกับใครอีกหลายคน
นั่นคืออะไร?

เพราะ...โลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ...
คนหนึ่งคนไม่สามารถเป็น และให้ทุกอย่างๆที่เราต้องการได้
คนที่รัก อาจไม่ใช่คนๆเดียวที่เข้าใจเรา
คนที่รัก อาจไม่ใช่คนๆเดียวที่ใส่ใจเรา
คนที่รัก อาจไม่ใช่คนๆเดียวที่เชื่อใจเรา

เมื่อมีใครมาเข้าใจ ใส่ใจ เชื่อใจ มีหรือจะไม่รู้สึกดี
หัวใจก็ย่อมไหวเอน... เชื่อเถอะว่าเป็นทุกคน....
...............ถ้าไม่โกหกตัวเอง.......................

ความรู้สึกดีๆ...อาจเกิดขึ้นกับใครบางคนในช่วงระยะใด
เวลาหนึ่ง อิ่มใจ สุขใจ ประทับใจ อยู่ใกล้แล้วมีความสุข

ในขณะที่ความรัก....เกิดจากความผูกพันทางใจ สุข ทุกข์
เราร่วมรับรู้ ไม่ใช่แค่ระยะเวลาช่วงใดช่วงหนึ่งเท่านั้น
....................................................................................
ในเมื่อโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ...เราเองก็ไม่สมบูรณ์แบบ
จงยอมรับในความไม่สมบูรณ์แบบของกันและกัน..

ความรู้สึกดีๆ อาจเกิดขึ้นกับใคร ตอนไหน เมื่อไหร่ก็ได้
แต่ความรัก...มันเกิดจากกระบวนการซับซ้อนของหัวใจ
ต้องใช้เวลาในการถักทอ สายใยเบาบางนั้นขึ้นมา..

มันอาจเป็นความรู้สึกพิเศษๆละม้ายคล้ายกัน
แต่ ในเชิงความหมายแตกต่างแน่นอน

** นี่ก็เป็นอีกหนึ่งบทความที่ไปอ่านเจอมา แล้วรู้สึกว่า....

มันอธิบายความรู้สึกที่เป็นตัวเองในเวลานี้ได้ดีที่เดียว